അമൃതകണങ്ങൾ
അന്നൊക്കെയും അമൃതായിരുന്നു വിരലിൽ
കാണെക്കാണെ നോക്കെത്താദൂരം വരെ
ചക്രവാളം കണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ
മിഴികളിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ മിന്നിയിരുന്നു
കാലഹരണപ്പെട്ട ഗതിവിഗതികളുടെ
അനിശ്ചിതത്വത്തിനരികിൽ
ഇന്ന് ഞാനൊഴുകുമ്പോൾ പോലും
അമൃതൊരിക്കൽതൂവിയതിനാലാവാം
മിഴിയിലെ നക്ഷത്രവിളക്കുകളണഞ്ഞു
പോവാതെ കാവലായിരിക്കുന്നത്
വൈകാശിയുടെ ശിരസ്സിലെ
മഴതുള്ളിയേറ്റിയ ആകാശമെത്രയോ ശാന്തം
എങ്കിലുമിടയ്ക്കിടെയെവിടെയോ
തുള്ളിതുളുമ്പുന്നു ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെയാരവം
അതിനിടയിൽ ഛത്രചാമരങ്ങളില്ലാതെ
നടക്കാനെത്രയോ സുഖം.
സമുദ്രവും ചക്രവാളവുമന്നുമിന്നുമൊരേപോലെ..